newsletter.png
WAŻNA INFORMACJA m.png
zapasy odołane m.png
Logo_zlot_1.png
BIEG PAPIESKI baner na FB 2020.JPG
baner na www mały.png
re sesja.png
baner Karlino 360.png
Serwer SMS - Karlino.jpg
PŁATNOŚĆ KARTĄ W URZĘDZIE baner.png
baner gospodarka odpadami 2018.png
baner dobry start.png
Baner - karta rodziny 3+.jpg
1 procent.jpg
Prezentacja1.png
KDR.jpg
facebook karlina banner.png
kampania Rzecznika Praw Pacjenta mały baner II.png
logo rewitalizacja 1.08.2017.png
program-rodzina-500-plus.jpg
aplikacja policji.png
obywatel_slider.jpg
KMZB.png
baner KarlinoZeitung.jpg
ikonkaSIPparseta.jpg
WNE_logo_niebieskie.jpg.png
Poczernino
17 / 12 / 2014 |

Dawna nazwa niemiecka: Putzernin. Jest to wieś należąca do sołectwa Syrkowice, licząca 28 mieszkańców (wg danych na dzień 26.09.2014r.). Miejscowość położona na terenie falistym i zboczach skarpy doliny rzeki Parsęty, 30 m n.p.m., w odległości 7 km na północ od Karlina i 0,4 km na zachód od drogi wojewódzkiej nr 163 Kołobrzeg – Wałcz.

Pierwsze informacje o wsi znajdziemy już w historycznych dokumentach w XIV w. jako Potternyn. Była wówczas w posiadaniu rodu Damitzów. W końcu XIV w. weszła w skład dóbr klasztoru Cystersek w Koszalinie i ponownie, po procesie przed biskupem kamieńskim, wróciła do Damitzów. W XVIII i I poł. XIX w. należała do Scheünemannów, a w 1851 r. do rodu Mühlenbruch. Ostatnim właścicielem przed II wojną światową był Martin Mühlenbruch.

W Poczerninie znajdują się ciekawe obiekty, takie jak:

  • Dwór – z 1909 r., zbudowany w stylu neoklasycyzmu. Czy właściciel posiadał wcześniej tutaj jakiś majątek? Niestety nie posiadamy takich informacji.

Od II wojny światowej do roku 1947 w dworze stacjonowały wojska radzieckie. W 1947 r. dwór przejął PGR i jest zamieszkany obecnie przez jedną rodzinę. Kubatura obiektu to 2 900 m3, powierzchnia użytkowa 550 m2, a wszystko to na dwóch kondygnacjach. Budynek założony został na planie prostokąta z prostokątnym ryzalitem wejściowym w czwartej osi fasady. Ten dwukondygnacyjny budynek, wzniesiony jest na wysokim cokole fundamentowym, w dużej części podpiwniczony. Wnętrze dwutraktowe z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie. Fasada ośmioosiowa z ryzalitem tworzącym rodzaj wieży, przewyższającym budynek o jedną kondygnację. Poszczególne kondygnacje oddzielone są profilowanymi gzymsami kordonowymi. Wszystkie otwory okienne i drzwiowe w fasadzie otoczone są profilowanymi opaskami wykonanymi w tynku. Wnętrze dwutraktowe, z klatką schodową pomieszczoną w drugim trakcie.

  • Park – z ok. 1890 r., o powierzchni 3,5 ha. Było to niewielkie założenie stanowiące początkowo najbliższe otoczenie dworu. Układ tworzyły drzewa rodzime (buki, dęby, lipy). Ok. 1913 r. pierwotne założenie uległo przekształceniom i powiększeniu. Dobudowano nowy budynek mieszkalny (styl neoklasycyzmu z elementami secesyjnymi), w jego otoczeniu posadzono drzewa egzotyczne: choinkę kanadyjską i daglezję. Park założono także na stromej skarpie, przylegającej do południowej granicy dotychczasowego parku i koryta rzeki Parsęty. Układy rzędowe grabów, świerków, lip drobnolistnych prowadziły do polany, na której znajdował się cmentarz lub grób. W okresie międzywojennym w otoczeniu urządzono gazony i kwietniki. W układzie przestrzennym parku wyróżnia się trzy części: aleja wjazdowa obsadzona lipami; park ozdobny z sadem w otoczeniu budynku mieszkalnego w stylu eklektycznym (w części tej rosną najciekawsze okazy drzew) – lipa drobnolistna, choina kanadyjska, daglezja, dąb szypułkowy, jesiony, graby, buki; park na zboczu doliny Parsęty rozciąga się na stromej skarpie. Grzbietem i granicą z polem prowadzi ścieżka piesza do owalnego tarasu, na którym znajduje się krzyż. Część ta przechodzi w naturalny las mieszany.
Wyślij link mailem
PDF
DRUKUJ
POWRÓT
WYPOWIEDZ
SIĘ